Drie jaar geleden stapte Sem binnen bij Ome Jan. Inmiddels is hij niet meer weg te denken uit het team. Hoe je hem het liefst tegenkomt? Met borden in zijn hand. Lekker tempo maken en gerechten naar de gasten brengen. Daar krijgt hij energie van.
Vraag je hem wat hij zelf het liefst eet? Dan hoeft hij niet lang na te denken. De ‘Ik lust hem wel rauw’ staat met stip op één. De sashimi van zalm en tonijn.
Maar zijn mooiste herinnering bij Ome Jan heeft niets met eten te maken. Die begon op een gewone werkdag, toen hij Emma ontmoette. Wat begon als collega’s op de werkvloer, groeide uit tot een relatie. Inmiddels werkt Emma ook alweer een jaar bij Ome Jan en vormen ze samen niet alleen buiten, maar ook binnen het restaurant een gezellig duo.
En dan is er nog iets waar Sem misschien wel net zo bekend om staat als zijn humor: koffie. Of beter gezegd, dubbele espresso macchiato’s. De start van de dag is dan ook beginnen met een goede bak koffie. Hoe hij daarna nog stil kan zitten? Dat is voor iedereen, inclusief Sem zelf, nog altijd een raadsel.
Altijd in beweging, vol energie en met een glimlach op zijn gezicht. Dat is onze Sem. En eerlijk is eerlijk: zonder hem zou Ome Jan nét een beetje minder bruisen.
